. . . . یـاران انتــظار

کـــــــجا هســـــــتی ؟

با نوایی عاجزانه می گویم کجا هستی؟

هر لحظه عمر تو را می جویم، کجا هستی؟

روز و شب نام زیبای توست ، بر دل و جانم

دیگر طاقتی نمانده بر دلم، کجا هستی؟

چشم به آسمان دوختم تا رحمتی شود

ساعتها در دوریت گریستم، کجا هستی؟

جمعه ها گذشت، بیا صبر تا به کی کنم؟

به اُمید وصال تو زنده ام، کجا هستی؟

تا سپیده دم به عطر گل ، ترانه سَر دادم

رنجهایی در هجر تو کشیدم، کجا هستی؟

با نسیم همسفرم تا دیار عاشقان

هر جا که روم عطر تو می بویم، کجا هستی؟

دل به انتظار دیدنت در سینه می تپد

بگو تو اِی بهار آشیانم، کجا هستی؟

شعر : فرزانه حبوطی

کجایی ای منتقم خون حسین علیه السلام

آخــــــــرین امــــــــــید

خیلی وقته انتظار    نشسته رو دلم بیا

دل من طاقت نداره    ای امید آخرم بیا

این دل شکسته رو    نذار که از غم بمیره

واسه ی دیدن تو  همش بهونه می گیره

 جمعه ها منتظرم    قاصدکی خبر بده

مژده ی اومدنت    غصه هامونو سر بده

می دونم مهربونی    درد دلم رو می دونی

توهمون رنگ بهاری    تو خود آسمونی

 بیا که لحظه هامون    پر شده از امید تو

همه ی زندگی مون    منتظر نوید تو

بیا که تازه بشن    تموم این شکوفه ها

بیا تا پر بگیره    کفتر قلب عاشقا


شعر : فرزانه حبوطی

چاپ شده در کتاب «پرسه در کوچه پس کوچه های شعر» - جلد دوم

انتشارات پورنگ

چقدر دلم می خواهد که بیایی...

چقدر دلم می خواهد گریه کنم

تا قطره های اشک

گرد و غبار آئینه دلم را بزداید

چقدر دلم می خواهد فریاد بزنم

تا صدای نفس های خسته درونم

به اوج آسمانها و قعر زمین

طنین انداز شود

چقدر دلم می خواهد بنشینم

زیر نخل های نخلستان

تا به گرمای آفتاب سوزان

چشمان بیقرارم آرام گیرد

چقدر دلم می خواهد صدایت کنم

آنقدر صدایت کنم

تا جوابم دهی

تا بدانی چقدر

جشم به راه تو اَم

تا بدانی

چقدر دلم می خواهد که بیایی...

یا صاحب الزمان (عج) ادرکنی

نوشته : فرزانه حبوطی